İçeriğe geç
  • Dolar 49,6042 ▲ %0,07
  • Euro 55,8259 ▲ %0,06
  • Sterlin 66,5183 ▲ %0,07
  • Gram Altın 6.577,47 ▲ %0,06
  • Çeyrek Altın 10.746,75 • %0,00
  • Gümüş 92,52 ▲ %0,06
  • Bitcoin 4.106.069 ▲ %1,08
  • BIST 100 11.797,70 ▲ %3,22

Gündem

Sapanca'da 92 yaşındaki yorgancının azmi

Sapanca'da 92 yaşındaki yorgancının azmi

Sakarya'nın Sapanca ilçesinde yaşayan 92 yaşındaki Selahattin Dayal, 1955'te başladığı yorgancılık mesleğini sabah 09.00'dan akşam 19.00'a kadar sürdürüyor.

Sakarya'nın Sapanca ilçesinde ikamet eden 92 yaşındaki Selahattin Dayal, yarım asrı aşkın süredir sürdürdüğü yorgancılık mesleğini büyük bir özveriyle devam ettiriyor. 1955 yılında Ankara'da başladığı iş hayatının ardından memleketine dönen Dayal, askerde öğrendiği mesleği icra etmek için kendi dükkânını açtı. Günlük iş temposunu sabah 09.00'da başlatıp akşam 19.00'a kadar sürdüren usta, Akyazı, Karasu ve Hendek gibi çevre ilçelerden de yoğun talep alıyor.

Karar'da yayınlanan habere göre, 4 çocuk ve 12 torun sahibi olan Dayal, mesleğini ölene kadar bırakmayacağını vurguluyor. Oğlu Celal Dayal, babasının lakabının 'Yastıkçı Dede' olduğunu belirterek, müşterilerin uzun yıllar boyunca kendilerini tercih etmesinin sebebini güven ve kaliteye bağladı. Celal Dayal, mesleğin ölmediğini, özellikle yün ve pamuklu ürünlerde talebin sürdüğünü, internet üzerinden alışveriş yapanların da memnun kaldıkları için tekrar dükkâna döndüklerini aktardı.

Selahattin Dayal ise meslek hayatındaki tecrübelerini paylaşarak, işine olan bağlılığını ve dürüstlüğünü şu sözlerle ifade etti: "92 yaşındayım hala devam ediyorum. 1955 yılında Ankara'da bir hastanede işe başladım. Orada 7 ay çalıştım. 7 aydan sonra askere geldim. Bölükte 10 ay kadar tabur yazıcılığı yaptım, hepsi rahmetli oldu gitti. Sonrasında memlekete geldim, rahmetli bir ustam vardı 'benim yanımda çalış' dedi. Çalıştık onunla 1 sene. Bir seneden sonra bir kıza aşık oldum. Onu aldım. Onunla bir yuva yaptık. Sapanca'nın ahalisi bana çok yardımcı oldu. 4 tane evladım var. Onlarında hepsinden 3 tane çocuk var. Bir de kızımın kızı var. Sabah 09.00'dan akşam 19.00'a kadar çalışıyorum. Akyazı, Karasu, Hendek'ten hep telefon ediyorlar. Eski müşterilerim var çok sayıda. Sohbeti çok sevmem, sanatkarın yanında adam oturmaz. 'Biraz oturdun yeter' diyorum, 'bir şey al' diyorum 'o zaman alayım' diyorlar. Ölene kadar yapacağım. Zaten yalnız olsam yapamazdım. 50 senelik bir ipek yorganım var. Satmadım duruyor. Hiç hileli mal yapmadım, kimseyi ağlatmadım. Onun için müşteriler çok memnun. Kocaya giden kıza yorgan diktim, evlendi çocuk yaptı, o çocukla geri geldi ona da yorgan diktim. 50-60 sene geldi geçti. Kolaylıkla gelmedik buralara, çok eziyet çektik. Hiç bir esnafa borcum yok, hiç bir müşteriye borcum yok. Namaz borcumda yok, oruç borcumda yok. Meslek hemen hemen bitiyor. Oğlum devam etmezse bitiyor. Kimse kalfalık yapmaz, çıraklık yapmaz. Kimse istemez, yorgan dikmeye uğraşır mı adam" dedi.

Ailenin üçüncü nesil temsilcisi olan 10 yaşındaki Zehra Dayal da okul çıkışlarında dükkâna gelerek ailesine destek oluyor. Zehra Dayal, dedesinin yaşından dolayı pos cihazı ve ödeme işlemlerini üstlendiğini, müşterilerle ilgilendiğini ve mesleği severek öğrendiğini dile getirdi. Aile bireylerinin yardımlaşarak çalıştığını belirten küçük Dayal, ileride mesleği sürdürmek istediğini sözlerine ekledi.

TürkAta Haber Ajansı
Trabzon Gündemi

Paylaş
Sıradaki haber yükleniyor…